Συνάδελφοι η νέα μελισσοκομική χρονιά στην ουσία μόλις που άρχισε, αφού οι βασίλισσες μας έριξαν εκ νέου γόνους μετά την παύση του χειμώνα.
Φυσικά κάνω λόγο για γόνους ανάπτυξης κι όχι για τους όποιους λίγους γόνους του χειμώνα.
Τώρα κάθε μέρα που θα περνάει θα βλέπουμε τα μελισσάκια μας όλο και πιο δυνατά.
Η ικανοποίηση μας θα είναι μεγάλη, και το ίδιο μεγάλο θα είναι και το χαμόγελο που θα κάνουμε κάθε φορά που θα ανοίγουμε την κυψέλη μας.
Όμως κάποια στιγμή, εφ όσον ο καιρός είναι καλός κι όλα πάνε καλά τα μελίσσια θα δυναμώσουν πολύ.
Τόσο πολύ που κάθε χώρος της κυψέλης μας θα καταλειφθεί από νέες μελισσούλες που γεννιούνται.
Μερικές φορές καθώς ανοίγουμε το καπάκι χιλιάδες μέλισσες χύνονται πάνω στα πλαίσια, στην κυψέλη, στη Γη, στα πόδια μας…
Μέλισσες που είχαν πιάσει στο καπάκι αφού δεν έβρισκαν πουθενά αλλού διαθέσιμο χώρο μέσα στην κυψέλη.
Τότε το μελίσσι, ο πληθυσμός δηλαδή μαζί και η βασίλισσα αποφασίζουν να σμηνουργίσουν.
Ένα μέρος της κυψέλης συχνά το μεγαλύτερο φεύγει μαζί με την βασίλισσα κι έτσι αποσυμφορίζεται η όλη κατάσταση και συνάμα διαιωνίζεται και το είδος.
Μερικές μέρες μετά το πρώτο σμήνος ακολουθεί και δεύτερο, και μετά και τρίτο…







