Translate

Σάββατο 4 Αυγούστου 2012

Παρασκευή σιροπιού τροφοδοσίας





Έχουμε δει από εδώ από τον MELISSOCOSMO τη χρησιμότητα της τροφοδοσίας των μελισσιών μας με σιρόπι. 

Έχουμε πει ότι το σιρόπι ξεγελάει την Βασίλισσα που νομίζει ότι έξω υπάρχει πολύ μεγάλη ανθοφορία, κι έτσι γεννάει μεγάλο αριθμό αβγών για να γίνουν συλλέκτριες και να βγουν έξω να μαζέψουν όλο αυτό το νέκταρ να το φέρουν στην κυψέλη.

Γι αυτό λέμε ότι όταν ετοιμάζουμε σιρόπι για να διεγείρουμε την βασίλισσα, αυτό πρέπει να είναι αραιό, δηλαδή 2 κιλά νερό και 1 κιλό ζάχαρη ώστε να μοιάζει με νέκταρ.
Ποιος όμως είναι ο σωστός τρόπος για να φτιάξουμε το σιρόπι μας;
Αυτό δεν το έχουμε πει, και εύλογα μας το θύμισε αυτό ο φίλος μας ο Μανώλης. 
Ας δούμε λοιπόν ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να φτιάξουμε σιρόπι.
Ο πρώτος και καλύτερος τρόπος είναι να ζεστάνουμε το νερό να ρίξουμε μέσα τη ζάχαρη και να το ανακατέψουμε καλά μέχρι να λιώσει.

Στο ζεστό νερό η ζάχαρη λιώνει και πιο γρήγορα και πιο καλά.
Όταν το κάνουμε αυτό τότε το σιροπάκι μας μοιάζει πολύ με νέκταρ ενώ το χρώμα του είναι κιτρινωπό.


Όμως δεν μπορούν όλοι να το κάνουν αυτό, και κυρίως αυτοί που έχουν πολλά μελίσσια.
Αν δεν έχουν κατάλληλο εξοπλισμό, όπως μεγάλη εστία, μεγάλο καζάνι κτλ είναι πολύ δύσκολο να φτιάξουν μεγάλες ποσότητες σιροπιού.

Αυτοί λοιπόν θα φτιάξουν αναγκαστικά το σιρόπι τους με κρύο νερό.
Ο καλύτερος τρόπος για να το κάνουν αυτό είναι να βάλουν το νερό σε ένα βαρέλι, και την ζάχαρη σε ένα λιναρένιο τσουβάλι.

Να κρεμάσουν το τσουβάλι στο νερό και να το ανασηκώνουν τακτικά όπως κάνουμε με το Lipton.
Έτσι ακόμα κι αν οι ποσότητες που χρειαζόμαστε είναι μεγάλες το πολύ μέσα σε 1-2 ημέρες το σιροπάκι θα είναι έτοιμο καθώς η ζάχαρη θα έχει λιώσει.


Πρέπει να ξέρετε όμως ότι το σιρόπι που γίνεται σε κρύο νερό δεν έχει την διατροφική αξία που έχει αυτό που γίνεται με ζεστό νερό.
Αυτό συμβαίνει γιατί η ζάχαρη δεν λιώνει ολοκληρωτικά ότι κι αν του κάνουμε, κι επιπλέον πετρώνει κι εύκολα.

Καλό είναι να μην δοκιμάζετε να φτιάξετε απλός σιρόπι ανακατεύοντας ζάχαρη με νερό γιατί το αποτέλεσμα δεν είναι και τόσο καλό, αφού η ζάχαρη κάθεται στον πάτο και δεν λιώνει.

Ακόμα να γνωρίζετε ότι το σιρόπι που φτιάχνεται χωρίς ζέσταμα δεν πρέπει να μείνει πολλές μέρες σε βαρέλια η δοχεία γιατί αναπτύσσεται σε αυτό ένα φύκι, (Leuconostoc) το λένε, που το κάνει αναποτελεσματικό και ανεπαρκή πλέον για την δουλειά που το θέλουμε.

Όταν ετοιμάσετε το σιρόπι θα πρέπει να θυμάστε ότι πρέπει να το βάζετε στα μελίσσια σας το βασίλεμα προκειμένου να μην προκαλέσετε καμία λεηλασία.


Οι δοσολογία διαφέρει ανάλογα την δυναμικότητα των μελισσιών σας, πάντως περίπου 1 ποτήρι του νερού δυο φορές την εβδομάδα κάνει πολύ καλή δουλειά.
Σιρόπι δίνουμε στα μελίσσια μας όταν το έχουν ανάγκη, δηλαδή όταν αυτά δεν έχουν τροφή, ή όταν θέλουμε να τα διεγείρουμε για να γεννήσει περισσότερο η βασίλισσα.
Την άνοιξη που θέλουμε γόνους η καλύτερη για μένα δοσολογία είναι 2 μέρη νερό και 1 μέρος ζάχαρη.
Το καλοκαίρι που θέλουμε και γόνους και συντήρηση η δόση πρέπει να είναι 1 νερό και 1 ζάχαρη.
Ενώ τον χειμώνα που θέλουμε να ξεχειμωνιάσουν η δόση πρέπει να είναι 2 μέρη ζάχαρη και 1 μέρος νερό.
Την άνοιξη η τροφοδοσία πρέπει να σταματήσει έγκαιρα όταν πλέον τα μελίσσια αρχίζουν να φέρνουν τις πρώτες ποσότητες μέλι για να μην βγει νοθευμένο αργότερα αυτό που θα τρυγήσουμε, ενώ το ίδιο πρέπει να γίνεται και σε οποιαδήποτε άλλη ανθοφορία ή νεκταροέκκριση.





MELISSOCOSMOS ελάτε να γνωρίσετε τον μαγικό κόσμο των μελισσών

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

To σιρόπι στη 2η φώτο φαίνεται να βράζει πράγμα που ιμβερτοποιεί το ζαχαρόνερο(?)..ποιά η γνώμη σου για την ιμβερτοποίηση των σακχάρων είτε με λεμόνια -ξινά είτε με βρασμό??
Μάριος από Κρήτη

Ανώνυμος είπε...

Ο ΞΕΣΦΙΓΓΗΣ ΛΕΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΦΙΛΕ ΟΤΙ ΔΕ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΑΠΟΘΗΚΕΥΟΥΝ ΜΕΛΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΝΟΘΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΟ ΥΦΟΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΟΥ ΣΟΥ ΜΑΡΙΕ.ΘΑ ΕΙΧΕ ΒΑΣΕΙ ΑΝ ΔΕ ΤΟ ΑΝΕΦΕΡΕ ΟΠΟΤΕ ΘΑ ΕΒΑΖΕ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΟΝΤΑΙ...
ΦΙΛΙΚΑ
ΧΡΗΣΤΟΣ
ΑΠΟ ΞΑΝΘΗ

Melissocosmos είπε...

Μαριε, οι συμβουλες μου εχουν παντα σαν στοχο την ορθη μελισσοκομια.
Δεν συμβουλευω τιποτα περι νοθειας ποτέ.
Με καλυπτει το σχολιο του Χρηστου, Χρηστο σε ευχαριστω.

Ανώνυμος είπε...

ΞΕΣΦΙΓΓΗ ΔΕ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΟΥ Η ΕΣΥ?
ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕΣΤΕ ΤΙΣ ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΣΑΣ ΣΠΑΤΑΛΩΝΤΑΣ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΜΠΛΟΓΚ ΣΑΣ.
ΦΙΛΙΚΑ
ΧΡΗΣΤΟΣ
ΑΠΟ ΞΑΝΘΗ

Ανώνυμος είπε...

βασιλη καλησπερα.φετοσ για δευτερη φορα εβγαλα μελι θυμαρισιο απο τισ 10 κυψελεσ που εχω.ομωσ και φετοσ οπωσ και περσι το μελι ηταν καπως ποιο ρευστο,σχετικα με αλλα μελλια που βλεπω η και μελια του εμποριου η γευση του πολη καλλη αλλα πολυ ρευστο .μηπως υπαρχει κατι που μπωρω να κανω γιαυτο και γιατι των επαγελματιων μελισσοκομων δεν ειναι ετσι

Melissocosmos είπε...

Απαντησα στην αλλη αναρτηση φιλε μου, διαβασε το σχολιο εκει. Εχει να κανει με την σφραγιση των κηρηθρων.

Ανώνυμος είπε...

ok eyxaristo

Ανώνυμος είπε...

βασιλη καλησπερα,κωστας απο αιγιο νεος στον χωρο.παρατηρησα με λυπη οτι οσες φορες ταισα με μελονερο τα μελισσακια μου(αναλογια 1 προς 3 με θυμολη) παρατηρησα σε καποια που δεν ησαν τοσο δυνατα απο πλυθησμο συνηθως(δεν ξερω αν παιζει ρολο)οτι ειχα αρκετες πνιγμενες μελισσες σε αυτα περισσοτερο(ενω χρησιμοποιω κλαδακια κτλ)..για ποιο λογο να συμβαινει αραγε??με το σιρπι ζαχ/ρου δεν γινεται αυτο